აფხაზეთის ომი

არმიები, ტაქტიკა, შეიარაღება, კონფლიქტები, რეზერვი, სამოქალაქო თავდაცვა.
User avatar
აფხაზეთი
ფორუმელი
Posts: 781
Joined: 16 Jun 2009 03:34

Re: აფხაზეთის ომი

Postby აფხაზეთი » 29 May 2010 00:38

xz125 wrote:მოგესალმებით ყველას
შემთხვევით ხომ არ იცით ორხევის ბატალიონის იტორია ?


მაგ ბატალიონმა ოჩამჩირესთან განიცადა კატასტროფა.

ტამიშში დესანტი როცა გადმოსხეს ღორებმა.

თითქმის ყველა დაიღუპა...

Bergmann
ფორუმელი
Posts: 1
Joined: 13 Aug 2010 01:17

Re: აფხაზეთის ომი

Postby Bergmann » 13 Aug 2010 01:25

Правила войноделов
http://www.mk.ru/social/article/2008/06 ... delov.html

…Взять хотя бы десантника Кочубея. На службу поступил за четыре года до своего рождения. Дважды представлен к званию Героя России, да так и не удостоен. С Басаевым в Абхазии пил за одним столом, а после в Чечне дрался с тем же Басаевым насмерть. Погиб. Но вернулся с того света — очень захотелось курить…
Первая война Кочубея началась в пятницу — 14 августа 1992 года в Абхазии. Павел Андреевич начальствовал тогда в штабе 901-го отдельного десантно-штурмового батальона.


В Абхазию Кочубей попал из Прибалтики.
— Служил в Алуксне, в Латвии. В 901-м отдельном десантно-штурмовом батальоне. 20 мая 1991 года нас подняли по тревоге и перебросили в Абхазию. Как объяснили, “в связи с обострением обстановки и по просьбе руководства республики”.


В июне 1992 года в Абхазии прошел фестиваль дружбы северокавказских народов.
— Ты флаг-то абхазский видел? Семь звездочек вокруг открытой ладони. Звездочки эти означают Абхазию и всех ее союзников — Чечню, Дагестан, Кабарду, Адыгею, Кубань и Осетию. И вот со всех этих мест приехали на фестиваль делегации. А зачем приехали? Не просто поплясать да попеть. Одни, конечно, пели и танцевали, а другие тем временем, за закрытыми дверями, подписывали договор о войне. Иначе как грузинам противостоять? У грузин армия сильная, оружие современное: самолеты “Су-25”, вертолеты “Ми-24”, танки, артиллерия. Вот и пришлось абхазцам создавать антигрузинскую коалицию. Понятно, что все это было неофициально. Когда началась война, люди из России приезжали сюда как туристы. Брали оружие и вступали в абхазскую армию.


В декабре 92-го с Басаевым пришлось отобедать. Я фронт объезжал, заглянул на позицию абхазцев. За стол посадили, ну и Басаев за тем же столом сидел. Чачу пили, хачапури кушали.


История лейтенанта Жука
— Был такой старший лейтенант Жук. Имени не помню. Герой Абхазии, сам из Ленинграда. Служил в 345-м полку. Как этот Жук очутился на абхазской стороне — не знаю, но у абхазцев он командовал разведгруппой. Грузины на Жука долго охотились, мочил он их по-страшному. И 28 февраля 1993 года, неподалеку от Очамчири, раненого и контуженного Жука грузины взяли в плен. Долго пытали, а потом живым посадили на кол. В тот же день приказом министра обороны России старший лейтенант Жук был уволен из рядов Вооруженных сил. Мать присылала в полк бумаги, чтобы пенсию оформить, а что мы могли для нее сделать? Уволен человек, к Российской армии отношения не имеет…

Все в полку знали, как погиб старший лейтенант Жук, но посторонним, в том числе и Сигналисту, об этом не рассказали. Потому что российский офицер Александр Жук был нелегальным солдатом абхазской войны. Когда такой солдат погибает, его в тот же день увольняют и приказывают забыть. Слушаем Кочубея дальше.


— А каково тебе было в такой обстановке нейтралитет сохранять? Самому не хотелось в войне поучаствовать?
— А я и участвовал.

— Каким образом?
— Ночные подрывы, уничтожение постов. Грузины на меня охоту объявили, но вычислить не могли. Меня к тому времени уже перевели в батальон специального назначения, а в родном 901-м батальоне я числился начальником продовольственной службы.

— Этот батальон специального назначения был абхазским?
— Нет. Российским.

— То есть в Абхазии кроме российских миротворцев находился еще российский батальон спецназа, который действовал против грузин?
— Нет. В Абхазии действовали отдельные лица — человека 3—4, один из них я. А отдельный батальон спецназа, к которому мы относились, дислоцировался в Москве. А по документам прикрытия я числился начпродом в миротворческом батальоне. Там, правда, уже был один начпрод, но я стал вторым начпродом — ночным.

— Что входило в обязанности ночного начпрода?
— Разведка, отслеживание передислокации грузинских войск, уничтожение должностных лиц, убирание блокпостов.

User avatar
lasha777
ფორუმელი
Posts: 6
Joined: 16 May 2010 08:16

Re: აფხაზეთის ომი

Postby lasha777 » 16 Sep 2010 12:00

სოხუმის მეორე ბატალიონის ისტორია თუ იცით დაწერეთ რა

User avatar
PATRIOGE
ფორუმელი
Posts: 33
Joined: 27 Apr 2013 19:00

Re: აფხაზეთის ომი

Postby PATRIOGE » 27 Apr 2013 19:34

Megobrebo, ra icit mixeil marinashvilis shesaxeb?!
უძაღლო ქვეყანაში, ისევ კატების კნავილი მირჩევნია ვირთხების სისინს!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
დრო მოვა და სოხუმში ხორუმს ვიცეკვებთ!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
მტერი ასჯერ რომ მოგატყუებს და მაინც მას მიენდობი, უნდა აღიარო, რომ ბეცი ხარ!

User avatar
PATRIOGE
ფორუმელი
Posts: 33
Joined: 27 Apr 2013 19:00

Re: აფხაზეთის ომი

Postby PATRIOGE » 27 Apr 2013 19:40

Bergmann wrote:Правила войноделов
http://www.mk.ru/social/article/2008/06 ... delov.html" onclick="window.open(this.href);return false;" onclick="window.open(this.href);return false;

…Взять хотя бы десантника Кочубея. На службу поступил за четыре года до своего рождения. Дважды представлен к званию Героя России, да так и не удостоен. С Басаевым в Абхазии пил за одним столом, а после в Чечне дрался с тем же Басаевым насмерть. Погиб. Но вернулся с того света — очень захотелось курить…
Первая война Кочубея началась в пятницу — 14 августа 1992 года в Абхазии. Павел Андреевич начальствовал тогда в штабе 901-го отдельного десантно-штурмового батальона.


В Абхазию Кочубей попал из Прибалтики.
— Служил в Алуксне, в Латвии. В 901-м отдельном десантно-штурмовом батальоне. 20 мая 1991 года нас подняли по тревоге и перебросили в Абхазию. Как объяснили, “в связи с обострением обстановки и по просьбе руководства республики”.


В июне 1992 года в Абхазии прошел фестиваль дружбы северокавказских народов.
— Ты флаг-то абхазский видел? Семь звездочек вокруг открытой ладони. Звездочки эти означают Абхазию и всех ее союзников — Чечню, Дагестан, Кабарду, Адыгею, Кубань и Осетию. И вот со всех этих мест приехали на фестиваль делегации. А зачем приехали? Не просто поплясать да попеть. Одни, конечно, пели и танцевали, а другие тем временем, за закрытыми дверями, подписывали договор о войне. Иначе как грузинам противостоять? У грузин армия сильная, оружие современное: самолеты “Су-25”, вертолеты “Ми-24”, танки, артиллерия. Вот и пришлось абхазцам создавать антигрузинскую коалицию. Понятно, что все это было неофициально. Когда началась война, люди из России приезжали сюда как туристы. Брали оружие и вступали в абхазскую армию.


В декабре 92-го с Басаевым пришлось отобедать. Я фронт объезжал, заглянул на позицию абхазцев. За стол посадили, ну и Басаев за тем же столом сидел. Чачу пили, хачапури кушали.


История лейтенанта Жука
— Был такой старший лейтенант Жук. Имени не помню. Герой Абхазии, сам из Ленинграда. Служил в 345-м полку. Как этот Жук очутился на абхазской стороне — не знаю, но у абхазцев он командовал разведгруппой. Грузины на Жука долго охотились, мочил он их по-страшному. И 28 февраля 1993 года, неподалеку от Очамчири, раненого и контуженного Жука грузины взяли в плен. Долго пытали, а потом живым посадили на кол. В тот же день приказом министра обороны России старший лейтенант Жук был уволен из рядов Вооруженных сил. Мать присылала в полк бумаги, чтобы пенсию оформить, а что мы могли для нее сделать? Уволен человек, к Российской армии отношения не имеет…

Все в полку знали, как погиб старший лейтенант Жук, но посторонним, в том числе и Сигналисту, об этом не рассказали. Потому что российский офицер Александр Жук был нелегальным солдатом абхазской войны. Когда такой солдат погибает, его в тот же день увольняют и приказывают забыть. Слушаем Кочубея дальше.


— А каково тебе было в такой обстановке нейтралитет сохранять? Самому не хотелось в войне поучаствовать?
— А я и участвовал.

— Каким образом?
— Ночные подрывы, уничтожение постов. Грузины на меня охоту объявили, но вычислить не могли. Меня к тому времени уже перевели в батальон специального назначения, а в родном 901-м батальоне я числился начальником продовольственной службы.

— Этот батальон специального назначения был абхазским?
— Нет. Российским.

— То есть в Абхазии кроме российских миротворцев находился еще российский батальон спецназа, который действовал против грузин?
— Нет. В Абхазии действовали отдельные лица — человека 3—4, один из них я. А отдельный батальон спецназа, к которому мы относились, дислоцировался в Москве. А по документам прикрытия я числился начпродом в миротворческом батальоне. Там, правда, уже был один начпрод, но я стал вторым начпродом — ночным.

— Что входило в обязанности ночного начпрода?
— Разведка, отслеживание передислокации грузинских войск, уничтожение должностных лиц, убирание блокпостов.
უძაღლო ქვეყანაში, ისევ კატების კნავილი მირჩევნია ვირთხების სისინს!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
დრო მოვა და სოხუმში ხორუმს ვიცეკვებთ!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
მტერი ასჯერ რომ მოგატყუებს და მაინც მას მიენდობი, უნდა აღიარო, რომ ბეცი ხარ!

User avatar
Avaza
ფორუმელი
Posts: 9375
Joined: 12 May 2009 22:18

Postby Avaza » 28 Apr 2013 09:34

PATRIOGE wrote:Megobrebo, ra icit mixeil marinashvilis shesaxeb?!


პოლკოვნიკი მარინაშვილი მეთაურობდა გაგრის დაჯგუფებას. არსერბობს კადრები, სადაც შეშინებულ ჯარისკაცებს ამხნევებს ...

გარდაიცვალა უცნაურ ვითარებაში გაგრის დაცემის შემდეგ. თუ არ ვცდები სამხედრო ჰოსპიტალში თბილისში.

Image

აი რა ხდებოდა გაგრის დაცემის წინ ... :(

"გულით სწამთ სიმართლე, ხოლო ბაგით აღიარებენ გადასარჩენად" (რომ. 10:10)
"ღმერთის სამეფო არის არა სიტყვაში, არამედ ძალაში" (1 კორ. 4:20)
"ყველაფერი ნებადართულია ჩემთვის, მაგრამ ყველაფერი არ არის სასარგებლო" (1 კორ. 6:12)

User avatar
PATRIOGE
ფორუმელი
Posts: 33
Joined: 27 Apr 2013 19:00

Re: აფხაზეთის ომი

Postby PATRIOGE » 01 May 2013 20:35

Madloba avaza! Me marinashvilze da afxazetis omze bevri msmenia, ubralod sazogadoebis azri mainteresebda!

Rac sheexeba marinashvil, igi brwyinvale metauri iyo da ver egueboda ukan daxevis azrs. Ra gasakviria, is xom patrioti iyo, romelic gagris shturmidan 2 saatit adre 45 kacitga datoves marto... "ver gamigia miviwevw win vigebt strategiul wertilebs, gvexocebian bichebi da am dros brdzaneba modis ukan daxevisa" es awuxebda gmir marinashvils da aman sheiwira... Afxazeti rom gayiduli iyo mgoni qartveli ar arsebobs es ar icodes... Me kargad vicnob marinashvilis natesavebs da mattan xshirad vsaubrob am temebze xolme...) guls mtkens sashinlad usamartlod zvarakad shewiruli qartveli bichebis ambebis mogoneba (((....
უძაღლო ქვეყანაში, ისევ კატების კნავილი მირჩევნია ვირთხების სისინს!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
დრო მოვა და სოხუმში ხორუმს ვიცეკვებთ!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
მტერი ასჯერ რომ მოგატყუებს და მაინც მას მიენდობი, უნდა აღიარო, რომ ბეცი ხარ!

User avatar
Avaza
ფორუმელი
Posts: 9375
Joined: 12 May 2009 22:18

Postby Avaza » 02 May 2013 11:12

PATRIOGE wrote:Afxazeti rom gayiduli iyo mgoni qartveli ar arsebobs es ar icodes


რუსებმა ძალიან იოლად გააკეთეს ის, რაც უნდოდათ ... გასაგებიცაა 1992 წელს სსრკ-ს ადაზვერვის აგენტურა და ქსელი ისევ ძალიან ძლიერი იყო.

ერთი ეგაა რომ არავინ არ დასჯილა ამის გამო და არც გამოძიებულა ეგ საქმე ... :(

ამის პირდაპირი შედეგი კი 2008 წლის კამპანია და მაგ მიწების ძალიან დიდი ხნით დაკარგვა იყო ...

PATRIOGE wrote:Me kargad vicnob marinashvilis natesavebs da mattan xshirad vsaubrob


დაწერე რაც იცი, საინტერესოა ... როგორ გარდაიცვალა, რას ფიქრობს ოჯახი?
"გულით სწამთ სიმართლე, ხოლო ბაგით აღიარებენ გადასარჩენად" (რომ. 10:10)
"ღმერთის სამეფო არის არა სიტყვაში, არამედ ძალაში" (1 კორ. 4:20)
"ყველაფერი ნებადართულია ჩემთვის, მაგრამ ყველაფერი არ არის სასარგებლო" (1 კორ. 6:12)

User avatar
PATRIOGE
ფორუმელი
Posts: 33
Joined: 27 Apr 2013 19:00

Re: აფხაზეთის ომი

Postby PATRIOGE » 02 May 2013 13:33

1992 წლის 14 აგვისტოს გაგრაში 350-კაციანი აფხაზური სამხედრო დაჯგუფება შემოვიდა და განთიადისკენ მიმავალი
გზის მონაკვეთი გადაკეტა. სავარაუდოდ, გაგებული ჰქონდათ, რომ იგეგმებოდა ქართული სამხედრო დესანტის
გადმოსხმა ზღვიდან ლესელიძის მიმართულებით. გაგრაში იმ დროისთვის მხოლოდ ადგილობრივი პოლიცია იდგა
(გაგრის "მხედრიონი", რომელიც მანამდე სანატორიუმ "თბილისში" შეიკრიბა, ერთი კვირით ადრე შინ გაუშვეს)
. ,"მხედრიონმა" მობილიზაცია ორიოდე საათში მოასწრო და კოლხიდის სკოლის შენობაში ქალაქის დასაცავად პოლიციის
სამსახურებთან ერთად სამხედრო შტაბი შეიქმნა. პირველი შეტაკება აფხაზ "ბოევიკებთან" გაგრა- განთიადის გზაზე მოხდა -
"მხედრიონის" 40-მდე მებრძოლმა და გაგრელმა პოლიციელებმა "წითელ ჯვართან" აფხაზების შეჩერება
შეძლეს, თუმცა მოგვიანებით თბილისიდან მიიღეს ბრძანება აფხაზური დაჯგუფება უვნებლად გაეტარებინათ
გუდაუთისკენ(?!). მომდევნო დღეებში ქალაქში ქართული სამხედრო ნაწილები შევიდა. აქ აგვისტოს ბოლოს,
"მხედრიონის" გარდა, იმყოფებოდა 101-ე, 102-ე და103-ე ბატალიონები, აგრეთვე შენაერთები:"ავაზა"
"შევარდენი", "თეთრი არწივი". 25 აგვისტოს სოხუმში მიღწეული იყო შეთანხმება - ქართული მხარე სამხედრო
შენაერთებს სოხუმიდან სოფელ ბაღმარანში გაიყვანდა, ხოლო აფხაზები - შეიარაღებულ დაჯგუფებებს ეშერაში; თუმცა
რამდენიმე დღეში ხელშეკრულება დაირღვა. კიტოვანის ბრძანებით, ქართული ჯარები ისევ სოხუმში
შევიდნენ და გზა ეშერისკენ გააგრძელეს. ეშერის მიდამოებში ბრძოლები გაჩაღდა. აფხაზები სერიოზულ
წინააღმდეგობებს სოფელ გუმისთაAსთაAნ და აჩადარის ხიდთან უწევდნენ ქართულ სამხედრო შენაერთებს,
რომელთაც დიდი მსხვერპლის ფასად (დაიღუპა 40, დაიჭრა 150 მეომარი, განადგურდა სამხედრო ტექნიკა) უწევდათ
წინ წაწევა. ახალ ათონს ათიოდე კილომეტრიღა აშორებდათ. 1992 წლის 3 სექტემბერს მოსკოვში ხელი მოეწერა
სამმხრივ ხელშეკრულებას, რომლის მიხედვით ქართული და აფხაზური მხარეები ცეცხლის შეწყვეტის ვალდებულებას
იღებდნენ, ხოლო რუსეთი - მშვიდობის შენარჩუნებაზე იქნებოდა პასუხისმგებელი. 3 სექტემბრის ხელშეკრულების
თანახმად, ეშერიდან ჩვენმა სამხედრო შენაერთებმა რამდენიმე კილომეტრით დაიხიეს უკან, თუმცა აფხაზები
ვალდებულებების შესრულებას არ ჩქარობდნენ. "აგვისტოს ბოლოს გაგრის რწმუნებულად დავინიშე (ქალაქის კომენდანტი ბადრი
ფირცხელანი იყო). იმ დღეებში ერთ-ერთი პოსტიდან შეგვატყობინეს, რომ გაჩერებული ჰყავდათ ბზიფში
(იქ აფხაზი "ბოევიკების" მთავარი შტაბი იყო) მიმავალი ავტობუსი, რომელშიც ქალაქის ძველი ადმინისტრაციის
ხელმძღვანელობა - გაგრის მერი, მისი მოადგილე და რამდენიმე სკოლის დირექტორი - იჯდა. ისინი ქალაქის
დატოვებას აპირებდნენ. ჩვენ ვცდილობდით, აფხაზები ქალაქიდან არ წასულიყვნენ, ავტობუსის გაშვებაზე უარი
ვთქვით, მაგრამ მოვიდა ბრძანება, გაატარეთო. რადგან აფხაზებთან ვმეგობრობდით, ბევრთან ნათელმირონობაც გვქონდა,
ავტობუსის გაჩხრეკა არ ვიკადრეთ. როგორც მოგვიანებით გავიგეთ, მათ ავტობუსით იმდენი იარაღი გაიტანეს, რამდენის მოძიებაც შეეძლოთ იმ დროისთვის ქალაქში. თავდაცვის სამინისტროს შენაერთების შტაბის უფროსად მიხეილ
მარინაშვილი დაინიშნა. ერთ- ერთი სკოლის შენობა დავცალეთ ყაზარმების მოსაწყობად, თუმცა ჯარისკაცებს ქალაქის
სანატორიუმებში ერჩივნათ ცხოვრება. ყოველდღიურად 1500 მეომრისთვის საკვებს ვამზადებდით მაშინ, როდესაც
მარინაშვილი 40 კაცს ვერ პოულობდა საგუშაგოებზე დასაყენებლად. ყოველ სამხედრო თათბირზე ვამბობდი,
აუცილებელია, აიბგას მთის გაკონტროლება-მეთქი. სწორედ იქიდან გადმოდიოდნენ ჩრდილოკავკასიელი
"ბოევიკები", მაგრამ ამაოდ. სექტემბრის შუა რიცხვებში ბიჭვინთიდან შემატყობინეს, რომ ჩრდილო კავკასიიდან 3000
"ბოევიკი" გადმოდიოდა. ამის შესახებ ტელევიზიით განვაცხადე კიდეც, თუმცა მაშინ ედუარდ შევარდნაძემ
"სენსაციების მოყვარული" მიწოდა (1997 წელს
პრეზიდენტმა "ბოევიკების"გადმოსვლა დაადასტურა. - ავტ.).19 სექტემბერს ჩემმა მეგობარმადემურ არჯევანიძემ მითხრა, ერთი ნაცნობი კაზაკი ბზიფი-ბიჭვინთის აღებაში დახმარებასგვპირდება და შეხვედრა უნდა,მაგრამ მხოლოდ ერთ კაცსშეხვდებაო. რა თქმა უნდა,დავთAანხმდი, მაგრამ რადგანასეთ სერიოზულ საქმეს ჩემსთავზე ვერ ავიღებდი, ამისშესახებ ქალაქში მყოფ შინაგან
საქმეთა მინისტრის მოადგილეს,გივი კვანტალიანს შევატყობინე.შეხვედრა შედგა ლესელიძეში,რუსეთის საზღვართან. კაზაკს
თავიდან არ მოეწონა, ორნი რომვიყავით, თუმცა თავისიპირობები მაინც შემოგვთავაზა, -ორ კვირაში ჩემი 1000-კაციანი
დაჯგუფებით მზად ვარ, ბზიფიდა ბიჭვინთა ჩაგაბაროთ. თუამას ორ კვირაში ვერ გავაკეთებ,ფულს არ ავიღებო. თითოეული
თავისი ჯარისკაცის დღიურგასამრჯელოდ 500 რუბლსითხოვდა. პასუხი ერთ კვირაშიუნდა გაგვეცა, გაგრაშიგახარებული ვბრუნდებოდი,
რადგან ჩვენი ბიჭების სისხლისგარეშე გავტეხდით აფხაზთაწინააღმდეგობას.მოულოდნელად კვანტალიანმა
მითხრა, - მოლაპარაკებაზეიმიტომ წამოვედი, რომ შენგინდოდა, თორემ ჩვენ უკვესხვასთან ვართმოლაპარაკებულები და ერთ
კვირაში გუდაუთაც ჩვენი
იქნებაო",”- იხსენებს გაგრისრწმუნებული ჯონი ლატარია.მიუხედავად ეპიზოდურისროლებისა, ქალაქი ნელ-ნელაცხოვრების ძველ წესსდაუბრუნდა, მხოლოდ აფხაზებიტოვებდნენ გაგრას და სახლებსქართველ მეზობლებსუტოვებდნენ მისახედად.
"გაგრაში სრული სიმშვიდეა.ლამაზია გაგრა, მეფეების პატარაქალაქს ჰგავს. 3 სექტემბრისშემდეგ სროლები ისე აღარარის. ამბობენ, აფხაზებმა აიკრესგუდა-ნაბადი და სამუდამოდგაკმინდეს ხმაო. ბაბუს (ე.შევარდნაძე. - ავტ.) მაგარიკავშირები აქვს მოსკოვთან.მგონი, გადარჩა აფხაზეთი. აქმაგარი გულიანკაა, რუსინაშოჩკები მოწყენას არგვაცლიან. ბიჭები თბილისშიც
ხშირად მიდიან, ბარჟით -ფოთამდე, ფოთიდან კი აქედანწაყვანილი მანქანებით -თბილისამდე... რამერუმეებსაცწაიყოლებენ ხოლმე. ხანდახან"კაი ბიჭებს" მიაქვთტელევიზორები, მანქანები,მაცივრები, შმოტკები, საცვლებიცკი. კაი ბიჭები არიან... ყველა
სომხისა და აფხაზის სახლიჩვენია, სომხები მაინც რისისომხები არიან, რომ დაჩაგროდა ის შეგარჩინონ. ნელ-ნელაგაიკრიფნენ ქალაქიდან.ამბობენ, სადღაც ბატალიონსქმნიანო. თუ უკვე შექმნესბაგრამიანის სახელობის. მაგათიუნდა გვეშინოდეს სოხუმში.
გულრიფშის რაიონშიცძირითადად ეგენი ცხოვრობენ,ეგენი და აფხაზეთის სვანები.სვანებმა იარაღი რომ იშოვეს,პირველად სომხებს დაერივნენ.კილოობით ოქროს აწერდნენ.არ მოიტანდა გულრიფშისსომხობა შეწერილ ოქროს დაერთი სომხით ნაკლები
იქნებოდა ქვეყანაზე. თბილისიმომენატრა. წავალ, დავდგებიჩემი კორპუსის წინ და პატარასაქმეა? უბანს ვნახავ. წუხელ"ჩიკოს" ველაპარაკე. ძმები ჰყავს"მხედრიონში". გაგრაში ბადრისბიჭებთან თუ არ შეიქმენიპალაჟენიე, ხელს ვერ გაანძრევ.
ბადრი ფირცხელანის შტაბი ხომშექმნეს, "მხედრიონს" კიდევცალკე შტაბი აქვს. ერთი შტაბისხელმძღვანელი მიშა
მარინაშვილია, "მხედრიონის"შტაბისა - ჯაბა იოსელიანი.ერთი ერთ ბრძანებას იძლევა,მეორე სრულიადსაწინააღმდეგო დავალებასგვაძლევს, ცალკეაწითელაშვილის ხალხი, ცალკე -"თეთრი არწივის" ბიჭები, ზოგიგიას (ყარყარაშვილი. - ავტ.)
სახელს ეფარება, ზოგი ჯაბას დამიდის ჭიდაობა.ყველას თავისი სიმართლე აქვს.ერთმანეთის დედის გინებაშიხდებათ სული. მე ყველას დედავატირე, რა მინდოდა აქ.ერთმანეთთან ომი თუგვინდოდა, თბილისში არვიყავით? დედის საგინებლადჩამოვედით ამხელა მანძილზე?"ჩიკომ" და გიომ მართალიმითხრეს, - კარტოფილისმედალი თუ გინდა, ჩამოდი დაჩამოგკიდებთო. ახლა ვახო დაგოჩა დაბრუნდნენ ქალაქიდანდა ჰყვებოდნენ, როგორდამარხეს მხედრიონელებმაკოლხიდაში ცოცხლად აფხაზი(თუმცა, მანამდე აფხაზებმაბზიფში სვანი ბიჭები შეყარეს დაცოცხლად დამარხეს. ამბობდნენ,დამარხვიდან ნახევარი საათისგანმავლობაში იმ ადგილას მიწაიძვროდაო. - ავტ.). არადა,კოლხიდაში დარჩენილა - სიძექართველი მყავს, ხელს ვერმახლებენო. ცოცხალი
დაუმარხავთ, ფეხზე მდგარი,მიწიდან ამოშვერილი ხელიდაუტოვეს თურმე. როგორცაფხაზურ დროშაზეაგამოსახული, - კახა
დვალიშვილის - "ნიუტონას"დღიურებიდან, 22 სექტემბერი,1992.წ.1992 წლის სექტემბრის მეორენახევარში გაგრაში სიტუაცია
თანდათან დაიძაბა. 19სექტემბერს ცნობილი გახდა,რომ ბზიფიდან მამზიშხის მთისტერიტორიაზე აფხაზი"ბოევიკები"აპირებდნენპოზიციების გამაგრებას.ქართულმა მხარემ გადაწყვიტა,იქ 32-კაციანი ჯგუფი გაეშვადასაზვერადდა გზის ჩასაკეტად.გზაში მათ თავს დაესხნენაფხაზები და ავტობუსიჩაცხრილეს. დაიღუპა 8 დადაიჭრა 14 მეომარი. ამ ფაქტმაგაგრაში დიდი აურზაურიგამოიწვია."ჩემთან მოვიდნენ გაგრელებიდა მითხრეს, შექმნილიმდგომარეობის გამო მიტინგისგამართვას ვაპირებთ და იქმაინც გვითხარით, ქალაქიდაცულია თუ არაო. იმ დღესვეჩავფრინდი სოხუმში დაშევარდნაძეს შევხვდი.კაბინეტში მხოლოდ ჩვენვიყავით. ავუხსენი შექმნილიმდგომარეობა - არ გვაქვს ტყვია-
წამალი, ქალაქი დაცული არარის, არ არის წესრიგი დასამხედრო დისციპლინა,აღშფოთებული მოსახლეობა
მიტინგის გამართვას გეგმავს-მეთქი. ამ დროს ოთახში პაატაკოღუაშვილი და თენგიზკიტოვანი შემოვიდნენ.ედუარდმა ჰკითხა, - მართალია,რომ გაგრაში ასეთივითარებააო? კიტოვანს გაეცინა,- ჯონი სამოქალაქო პირია დასამხედრო საქმისა არაფერი
გაეგება. ქალაქი ისეა დაცული,რომ ჩიტიც ვერ შეფრინდებაო.23-ში გაგრის სტადიონზეგამართულ მიტინგზე ხალხს ეს
სიტყვები გავუმეორე. იგივე თქვამარინაშვილმაც. ასედავამშვიდეთ მოსახლეობა.მეტიც, 25 სექტემბერს გაგრის
განათლების განყოფილებისუფროსმა დამირეკა, -მიუხედავად იმისა, რომწინააღმდეგნი ვართთბილისიდან მოსული
ბრძანებით, სწავლა ქალაქშიპირველ ოქტომბერს უნდადავიწყოთო. თავზარი დამეცა", -ჯონი ლატარია.27 სექტემბერს გაგრაში ედუარდშევარდნაძე და სანდრო კავსაძეჩავიდნენ და ქალაქისმოსახლეობას უკეთ დაცვისმიზნით იარაღისა და საბრძოლო
შენაერთების გაძლიერებასდაჰპირდნენ... მეორე დღეს, 3სექტემბრის ხელშეკრულებისშესაბამისად, ქალაქიდანქართული საბრძოლო ტექნიკაგაიყვანეს. 1-ელ ოქტომბერსგაგრაში სწავლა დაიწყო.…"დილით დედაჩემთან წავედი დათითო ვედრო ლეღვი დაბულგარული წიწაკა დავკრიფე.ამ დროს ჩემმა ძმამ და სიძემგამოიარეს და მითხრეს, - თუგინდა, ლესელიძეში წაგიყვანთო
(ოჯახები იქ ჰყავდათგაყვანილი). უარი ვუთხარი,მართალია, დილიდანდაწყებული სროლები უფროინტენსიური ხდებოდა, მაგრამცუდი არაფერი მიფიქრია დაბაღში საქმიანობა გავაგრძელე.შუადღისკენ შინ ფეხით წავედი.სროლები უფროძლიერდებოდა.
სახლს რომ მივუახლოვდი,ერთმა ახლობელმა დამიძახა, -ჩემთან შემოდი, შეეფარეო.სროლა არ წყდებოდა.შემეშინდა - შინ ქალიშვილიმყავდა დატოვებული. ტრასამდერომ ჩამოვედი, გავშრი -ქალაქიდან გასასვლელიმანქანების ნაკადს ისე გაეჭედა,
კარგა ხანს გზა ვერ გადავჭერი.იმდენიც ვერ მოვიფიქრე, რომვედროები ძირს დამედგა, ერთმაბიჭმა მანქანიდან დამიძახა, რას
დგახარ, გაიქეციო. როგორციქნა, შინამდე მივაღწიე.ამასობაში სროლები ისეგახშირდა, რომ მე და ჩემიქალიშვილი სახლიდან ვეღარგამოვდიოდით. არ ვიცოდი, რამექნა. გამახსენდა სამი დღისწინ ჩემი აფხაზი მეზობლისნათქვამი, - ელიკო, გაგრას
აიღებენ, ქალაქს დაბომბავენ დაფრთხილად იყავიო. მაშინსასაცილოდ არ მეყო. ასემითხრა, - არძინბამგაგვაფრთხილაო. გავეხუმრე, -
სად გავიქცე, სად დავიმალო-მეთქი. მან კი სერიოზულადაფხაზი მეზობლის (მისი ვაჟებიაფხაზების მხარეს იბრძოდნენ)სარდაფზე მიმითითა. იმწუთასსწორედ ის სარდაფიგამახსენდა. ქართველიმეზობლები იქ ჩავედით.
სარდაფში ეზოს ძაღლებიცშემოგვყვნენ და სროლის ხმაზეკაბის კალთის ქვეშიმალებოდნენ", - ელიკო, გაგრისმკვიდრი.შუაღამისას ქალაქში სროლებითითქოს მინელდა დამოსახლეობა სახლებშიდაბრუნდა. "2 ოქტომბერს,გამთენიისას, რაღაცჯოჯოხეთურმა ზრიალმა
წამოგვყარა ფეხზე.თავზარდამცემი გუგუნიბოლომდე გამყვება და ამ ხმითვიცნობ მეორედ ნამდვილისიკვდილის მოსვლასაც.ბავშვების წივილსაც ჰგავდა,ქალების კივილსა და კაცებისხრიალს, ნელ-ნელა რომ სჭრიანყელს. ჩვენი ბიჭებისღრიანცელმა მომიყვანა გონს.განგაშია. ვერ გავიაზრეთ, რახდებოდა. ქუჩები სავსე იყოდამფრთხალი ხალხით. ქალები,
ბავშვები პერანგებითდარბოდნენ. "აფხაზები უკვექალაქში არიან", - ტანშიდენივით მივლის. გაგრა სამიმხრიდან ალყაშია მოქცეული.ბრძოლები უკვე ორი ფეხისნაბიჯზე - ცენტრში, სტადიონთანდა პოლიციის შენობასთანმიდის, "წითელ ჯვართან"ბიჭები დაღუპულან,ავტომატებით ტანკებს რა უნდა
უყო, რა წინააღმდეგობა უნდაგაუწიო...არეულები, უკანდახეულები
დგანან და ბრძანებას ელიან.ბრძანების გამცემი არავინ არის.ბიჭებმა ფეხდაფეხდადევნებული ბეტეერებიდანსიკვდილი ნახეს.დაგლეჯილ-დაფლეთილები ძლივსმიათრევენ ერთმანეთს."კრუპო"ვნახე. ცალი ფეხი წაგლეჯილიჰქონდა, სისხლისგან იცლებოდადა სანამ გონს დაკარგავდა,
ღრიალებდა, - ბიჭებო, არმომკლათ, გადამარჩინეთო.დოქტორი რაღაცებს ჩალიჩობს,მაგრამ რა უნდა უყო ნახევრადმკვდარ კაცს ასეთ აურზაურში?გია ვაშაკიძე კაცია. თავისბიჭებთან ერთად ვეფხვივითიბრძვის - ვისაც გული ერჩის,ფეხი არ მოიცვალოთო დაპოზიციების გამაგრებასპირველი თვითონ შეუდგა.არავინ არკვევს მხედრიონელიხარ, პოლიციელი, "ავაზელი" თუვიღაც ოხერი. ბიჭები ერთმანეთსვაგულიანებთ, ვიღაცაგახუმრებასაც ცდილობს, წუთიცდა აფხაზთა ტანკები პირდაპირჩვენ გვირტყამენ. შენ ძაღლებიუძახე და რა იომეს გაგრელმაპოლიციელებმა!.. ისინიპოლიციის შენობაშიგამაგრდნენ, ჩვენ ქუჩაზედავიკავეთ პოზიციები...
რა გინდა ქნა, მიზანში აქვთ ამოღებული ყველა წერტილი ამ შობელძაღლი აფხაზების ტანკებს. ნახევარი დღე შევაკავეთ მარტო პოლიციის შენობასთან. პოლიციელები შენობაში ჩაიხოცნენ. მე მაგათ სულებს ვენაცვალე. რა სული გქონიათ, ბიჭებო... სად არიან
ახვარი გენერლები, მეფეებივით რომ ისხდნენ ცარიელ გაგრაში. ერთი ჩინიანისთვისაც არ მომიკრავს თვალი. ბიჭები - ვინ
სად შეხვდა ომს. უბრალო ბიჭები, ადრე პოზიციებზე ძალითაც რომ ვერ გაჰყავდათ, ზოგს ერთი სიტყვაც არ ჰქონდა
სამშობლოზე წაკითხული, ახლა რაღაც ცხოველური ინსტინქტით, თავგანწირვით იხოცებოდნენ გაგრის ერთი ქუჩისა და ერთი
სახლისთვის. ვიღაც "ავაზელმა" "გაგრიფშის" გასასვლელთან, მარტომ, ტყვიამფრქვევით 45 წუთი გააჩერა აფხაზები - ხომ აზრზე
ხარ, უკანდასახევი გზა რომ მიეცა ბიჭებისთვის. გვარიც ვერავინ გვითხრა, სახეზეც ვერ გამახსენეს, უნდა გავიგო და
მისი კაცობის ამბავი თბილისში ჩავიტანო... ვოვა სელეპანოვი, საბურთალოელი სომეხი ბიჭი, გაგრის გასასვლელთან ტანკს შეუვარდა ხელყუმბარით ხელში - ქართველს ტყვედ ჩავარდნას სიკვდილი ურჩევნიაო. ეს არის სომეხი და სანდრო კავსაძე - ქართველი? განთიადში ქალები გვიყვებოდნენ გაგრიდან გამოტანილ ამბავს, - ქუჩებში ქართველების გვამები ძაღლების ლეშივით ყრიაო. არძინბას დაურეკავს "ვეჩეთი" კავსაძისთვის, თქვენი ცხედრები გაიტანეთო. მერე, რომ არავინ შეეხმიანა, "წითელ ჯვართან" გათხრილ ორმოში ტრაქტორებით ჩაყარეს ერთმანეთში აზელილები... 3 დღის წინ ეგ და ედიკა გაგრაში არ იყვნენ? მაგათი ბრძანებით არ გაიყვანეს ტექნიკა? ისიც რა ტექნიკა იყო - დაფხავებული ტანკები. მაგრამ ტანკი რომ იქნებოდა, გული მაინც მოგეცემოდა კაცს". - კახა დვალიშვილის - "ნიუტონას" დღიურებიდან (ლ. ტოკლიკიშვილი, წიგნიდან "როცა ისინი მკვდრები იღვიძებენ"). 2 ოქტომბერს გაგრა დაეცა...
უძაღლო ქვეყანაში, ისევ კატების კნავილი მირჩევნია ვირთხების სისინს!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
დრო მოვა და სოხუმში ხორუმს ვიცეკვებთ!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
მტერი ასჯერ რომ მოგატყუებს და მაინც მას მიენდობი, უნდა აღიარო, რომ ბეცი ხარ!

User avatar
PATRIOGE
ფორუმელი
Posts: 33
Joined: 27 Apr 2013 19:00

Re: აფხაზეთის ომი

Postby PATRIOGE » 02 May 2013 13:41

Rac sheexeba marinashvils misma dedam da damac ki ar ician ra moxda sinamdvileshi. Daje klinikashi sanaxavad misulebs ar ushvebdnen marinashviltan.... (mokled, marinashvilis saqme, iseve rogorc abxazetis omi, GAMOSADZIEBELI. )
უძაღლო ქვეყანაში, ისევ კატების კნავილი მირჩევნია ვირთხების სისინს!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
დრო მოვა და სოხუმში ხორუმს ვიცეკვებთ!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
მტერი ასჯერ რომ მოგატყუებს და მაინც მას მიენდობი, უნდა აღიარო, რომ ბეცი ხარ!

User avatar
PATRIOGE
ფორუმელი
Posts: 33
Joined: 27 Apr 2013 19:00

Re: აფხაზეთის ომი

Postby PATRIOGE » 03 May 2013 17:54

მიხეილ
მარინაშვილი პროფესიონალი
სამხედრო პირი იყო, რომელმაც
ბზიფსა და იფნართან
(მეფრინველეობის
ფაბრიკასთან) ბრწყინვალე
სამხედრო ოპერაციები ჩაატარა,
თითქმის ბზიფამდე მივიდა.
...მოგებულ პოზიციურ
ბრძოლებს უკან დახევის
ბრძანებები მოჰყვებოდა. ვისგან
და რა მიზეზით, უცნობია. ერთ-
ერთი ოპერაციიდან
დაბრუნებული მარინაშვილი
მირეკავს: “ვერ გამიგია, რა
ხდება ჩემ გარშემო; ვერ გამიგია,
რატომ მივდივართ შეტევაზე,
ვიგებთ ბრძოლებს, იხოცებიან
ბიჭები და... გაისმის ბრძანება -
უკან დაიხიეთ! თუ ასე
გაგრძელდა, აქედან წავალ”. ეს
მარინაშვილის სიტყვებია.
როგორც შტაბის წევრები ერთად
ვესწრებოდით სხდომებს,
მასთან კარგი ურთიერთობა
მქონდა.
გაგრიდან ჩამოსვლის შემდეგ
მის წინააღმდეგ მთელი მანქანა
ამუშავდა. დანამდვილებით ვერ
გეტყვით, ვისგან მოდიოდა;
ხელისუფლებამ ჟურნალისტებს
სრული კარტბლანში მისცა.
მიზანი ერთი იყო: გაგრის
დაკარგვა მარინაშვილისთვის
უნდა გადაებრალებინათ.
პოლკოვნიკმა დიდხანს ითმინა
და ბოლოს გაზეთ “ახალგაზრდა
კომუნისტისთვის” მიცემულ
ინტერვიუში განაცხადა: თუ
თავს არ დამანებებთ,
ყველაფერს ვიტყვიო. ამის თქმა
იყო და, ორი კვირის შემდეგ
მარინაშვილი გულის შეტევით
გარდაიცვალა... ისეთივე საეჭვო
ვითარებაში, როგორშიც უფრო
ადრე ზურაბ ჭავჭავაძე.
...არ დამავიწყდება 30
სექტემბერი. გზის პირას,
პარაპეტზე ჩამომჯდარი,
ატირებული ვაჟკაცი მიხეილ
მარინაშვილი და მისი სიტყვები:
“გაგრა დაღუპულია”.
უძაღლო ქვეყანაში, ისევ კატების კნავილი მირჩევნია ვირთხების სისინს!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
დრო მოვა და სოხუმში ხორუმს ვიცეკვებთ!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
მტერი ასჯერ რომ მოგატყუებს და მაინც მას მიენდობი, უნდა აღიარო, რომ ბეცი ხარ!

User avatar
Avaza
ფორუმელი
Posts: 9375
Joined: 12 May 2009 22:18

Postby Avaza » 04 May 2013 10:08

ვინ მოიშორა თავიდან პოლკოვნიკი მიხეილ მარინაშვილი და ვისთვის იყო ხელსაყრელი წაგებული ომის ცოცხალი მოწმის სიკვდილი

- ნინო ხაჩიძე - თბილისელები. - თბილისელები, 2008. - ISSN 1987-569X. - 1-7 სექტემბერი. - N36(401). - გვ.11

ამ სტატიის გაცნობა იქნებოდა საინტერესო ...
"გულით სწამთ სიმართლე, ხოლო ბაგით აღიარებენ გადასარჩენად" (რომ. 10:10)
"ღმერთის სამეფო არის არა სიტყვაში, არამედ ძალაში" (1 კორ. 4:20)
"ყველაფერი ნებადართულია ჩემთვის, მაგრამ ყველაფერი არ არის სასარგებლო" (1 კორ. 6:12)

User avatar
Avaza
ფორუმელი
Posts: 9375
Joined: 12 May 2009 22:18

Re: აფხაზეთის ომი

Postby Avaza » 04 May 2013 11:37

Image

Image

Image

Image

Image

Image

სოხუმის კომენდანტი გია გულუა, შინაგანი ჯარების მეთაური ლანჩავა და უცნობი რემბო სოხუმში

Image

Image

საქართველოში კი არჩევნები იყო ...

Image
"გულით სწამთ სიმართლე, ხოლო ბაგით აღიარებენ გადასარჩენად" (რომ. 10:10)
"ღმერთის სამეფო არის არა სიტყვაში, არამედ ძალაში" (1 კორ. 4:20)
"ყველაფერი ნებადართულია ჩემთვის, მაგრამ ყველაფერი არ არის სასარგებლო" (1 კორ. 6:12)

User avatar
PATRIOGE
ფორუმელი
Posts: 33
Joined: 27 Apr 2013 19:00

Re: აფხაზეთის ომი

Postby PATRIOGE » 04 May 2013 12:30

Aucileblad gavecnobi :-)
უძაღლო ქვეყანაში, ისევ კატების კნავილი მირჩევნია ვირთხების სისინს!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
დრო მოვა და სოხუმში ხორუმს ვიცეკვებთ!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
მტერი ასჯერ რომ მოგატყუებს და მაინც მას მიენდობი, უნდა აღიარო, რომ ბეცი ხარ!

User avatar
PATRIOGE
ფორუმელი
Posts: 33
Joined: 27 Apr 2013 19:00

Re: აფხაზეთის ომი

Postby PATRIOGE » 04 May 2013 12:42

Versad mivageni am statias! ( dzmurad tu linki gaqvs dade, an sulac info dade! :)))
უძაღლო ქვეყანაში, ისევ კატების კნავილი მირჩევნია ვირთხების სისინს!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
დრო მოვა და სოხუმში ხორუმს ვიცეკვებთ!
- - - - - - - - - - - - - - - - - -
მტერი ასჯერ რომ მოგატყუებს და მაინც მას მიენდობი, უნდა აღიარო, რომ ბეცი ხარ!